Welcome to my nightmare…
August 19th, 2010Είδα ένα απαίσιο όνειρο προχτές. Όχι, λάθος, είδα τον πιο απαίσιο εφιάλτη του πλανήτη προχτές. Είμαι σίγουρη πως χειρότερο πράγμα από αυτό που είδα δεν υφίσταται. Τουλάχιστον από τη δική μου οπτική γωνία.
Είδα που λέτε ότι έπρεπε να κάνω τα τελευταία 2,5 χρόνια του λυκείου υποχρεωτικά πάλι από την αρχή. Όχι μόνη μου φυσικά. Δεν ξέρω αν, στην περίπτωση που έπρεπε να το κάνω μόνη μου, θα ήταν όνειρο, αλλά στο συγκεκριμένο εφιάλτη έπρεπε να το περάσω ξανά όλο αυτό μαζί με όόόλους τους πρώην συμμαθητές μου. Κι εκεί είναι που τρελάθηκα. Τους έβλεπα έναν προς έναν να κάθονται στα θρανία με τις γνώριμες φάτσες τους. Έναν προς έναν και μία προς μία.
ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ;
Ρωτούσα την καθηγήτρια ξανά και ξανά και ξανά κι εκείνη απαντούσε πιο βασανιστικά από ποτέ “Δεν ξέρω”.
Τί πάει να πει δεν ξέρει; τί πάει να πει δεν ξέρει; τί πάει να πει δεν ξέρει;; σκεφτόμουν ξανά και ξανά και ξανά και κόντευα να τρελαθώ.
Παίδες δεν ξέρω για εσάς, έχω ακούσει πάρα πολύ κόσμο να λέει ότι οι πιο ευτυχισμένες μέρες της ζωής τους ήταν τα σχολικά τους χρόνια αλλά εγώ σίγουρα δεν είμαι ένας από αυτούς. Αντιθέτως, αν κάπου εκεί έξω υπήρχε μία τεράστια οργάνωση ανθρώπων που μισούσαν τα σχολικά τους χρόνια, δεν αποκλείω να ήμουν εγώ η αρχηγός τους
Το μόνο που ευχαριστήθηκα από το όνειρο ήταν ότι όταν είδα εκείνη τη μαλακισμένη τη “Λία” (πολύ ηλίθια συμμαθήτριά μου και σημειωτέον πάρα πολύ ψωνάρα για τα δεδομένα μου) της είπα “ΑΝΤΕ ΓΑΜΗΣΟΥ ΜΩΡΗ ΜΑΛΑΚΩ” αχ τί ωραία στιγμή του ονείρου, τί φοβερή λύτρωση!
Anyway, προς όλους τους συμμαθητές μου (που ευτυχώς δεν ξέρουν ότι μου ανήκει αυτό το blog):
Είσαστε τα μεγαλύτερα κωλόπαιδα που γνώρισα ποτέ στη ζωή μου, γελάω πάρα πολύ όταν μου κάνετε friend request στο facebook και πατάω το ignore (αν και αρχίζω σοβαρά να σκέφτομαι να πατάω το “I do not know this person - report” για να γελάω *ακόμα* πιο πολύ). Εύχομαι να ζήσετε τις ζωές σας όσο πιο μακριά από μένα γίνεται και χαίρομαι απεριόριστα και απερίγραπτα που η κοινή σχολική ζωή μας τελείωσε και μπορεί να με απειλεί πια μόνο μέσα από εφιάλτες που δεν κρατάνε πάνω από nanosecs.
υ.γ. Σοφία δεν ξέρω τί από τα δύο είσαι πιο πολύ, χοντροκώλα, ή μαλακισμένη;; ααααααχαχαχα
