Welcome to Reality

Καλημέρα και καλή εβδομάδα (λέμε τώρα).

Ξεκίνησαν λοιπόν χτες τα ελεεινά αδηφάγα στοκοπούτανα να καίνε την Αττική. Πάλι, ω ναι, πάλι. Ό,τι έχει απομείνει τουλάχιστον. Νιώσανε βλέπεις το δροσερό βοριαδάκι που φυσούσε και πεθύμησαν τις παλιές καλές μέρες που κατακάψανε το σύμπαν.

Είχα πάει χτες για μπάνιο στο Θυμάρι, κοντά στο Σούνιο. Ξάφνου, γύρω στις 4κ είδα καπνό ακριβώς πίσω από την παραλία. Μετά από 3 τέταρτα με 1 ώρα έσπευσαν τα πυροσβεστικά αεροπλάνα, ελικόπτερα, οχήματα και την έσβηναν για κανά 3ωρο. Στην από κάτω φωτογραφία μπορείτε να διακρίνετε δύο αεροπλάνα. Μπράβο τους.

Όποιος κι αν είναι αυτός που έβαλε τη χτεσινή φωτιά, επίτηδες ή καταλάθος είναι επιεικώς απαράδεκτος. Βασικά δεν είναι επιεικώς απαράδεκτος. Είναι μία μηδαμινή κουράδα στο άπειρο τίποτα του σύμπαντος που νομίζει ότι κάνει κάτι παραπάνω από το να κλάνει μία μάντρα αρχίδια σε αυτό που ακούει στο όνομα “cosmos”.

Το 2007 τα έλεγα τουλάχιστον 1 μήνα πριν συμβούν. Το ίδιο θα κάνω και 2 χρόνια αργότερα, εν έτει 2009, που κυβέρνηση δεν αλλάξαμε μεν, αλλά σίγουρα αλλάξαμε την όψη του τόπου μας δε. Από καταπράσινος κοντεύει να γίνει πια σα το Σουδάν, έλεος! πήγα και στην Εύβοια, πήγα και στην Πελοπόννησο και τα είδα, ΚΡΑΝΙΟΥ ΤΟΠΟΣ καταντήσαμε πια!

Έκκληση λοιπόν στην κυβέρνηση και σε όποιον σκοπεύει να μαλακιστεί δεόντως και αυτό το καλοκαίρι: το νου σας στις φωτιές μουνόσκυλα.

[ Από αρχείο Welcome to Reality: June 2007 (Εδώ ο κόσμος κάηκε...) | July 2007 (To δάσος θα ξαναγίνει δάσος) | August 2007 (Πατρίδα μου) ]

Λυσσάξτε κορόιδα :).

Η τελευταία pic έχει ξεφύγει λίγο αλλά αποφάσισα πως είναι τρελή άποψη και συνεπώς την καταθέτω έτσι.

[αφιερωμένο εξαιρετικά στην καλύτερη παρέα που βρήκα ποτέ μου]

…τί δουλειά έχει το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας πως σκατά λέγεται να βάζει σούπερ 3λεπτη διαφήμιση στις 4κ10 τα ξημερώματα της Παρασκευής στον alpha για την 1η Ιουλίου και τη διακοπή του καπνίσματος; καταρχάς δεν τους είπε κανείς ότι πρέπει να σε προειδοποιούν ότι θα δεις σάπιους πνεύμονες και βασανισμένους ανθρώπους με σκασμένα χείλια και μύτες από τις νικοτίνες;

Και κατά δεύτερον, από πότε διαφημίζουμε στους εαυτούς μας τους νόμους που θα ισχύσουν σε αυτό το κράτος; είμαστε τελείως πυροβολημένοι;; έχουμε ξεφύγει τελείως μου φαίνεται. Και δεν επρόκειτο για μία απλή διαφήμιση, αλλά για ένα πράγμα που ο σκηνοθέτης του όταν το βλέπει είμαι σίγουρη ότι θα χύνει από την πολλή συγκίνηση που πλησίασε τόσο πολύ τον τρανό Μελ και τις σπλατεριές του. Άκρως απαράδεκτη διαφήμιση και άκρως ευτελιστική.

Βάλε ένα “ακολουθεί τρομοκρατική διαφήμιση από την χουντική σας κυβέρνηση” να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται να αλλάξουμε κανάλι! και για να έχουμε καλό ερώτημα, το κράτος θεωρεί ότι εν μέσω οικονομικής κρίσης είναι πάρα πολύ σωστό και πρέπον να δώσει Τα Λεφτά Της Χιλιετίας για να μας πεί με μία διαφημισούλα ότι το 80% της Ελλάδας θέλει να απαγορευτεί το κάπνισμα (ψέματα, εκτός κι αν τα τρίχρονα έχουν άποψη σε αυτή τη χώρα και δεν το ξέρουμε);

Άσε που η διαφήμιση είχε ένα λάθος. Έλεγε κάτι σαν “μας είπαν ότι η απαγόρευση του καπνίσματος είναι ρατσιστική”. Συγνώμη ρε παιδιά που θα σας κάνω ρόμπα, αλλά last time I checked, “ρατσισμός” ήταν η φυλετική προκατάληψη! αχαχχαχαχα δλδ έλεος, για να το καταλάβει και η μαριγούλα του χωριού τί εννοούν και να τους ψηφίσει (γιατί φαντάζομαι δε θα έχει λεφτά να φάει κι όμως ο άντρας της θα παίρνει 3 πακέτα τη μέρα) χρησιμοποιούν την πιο κοινή λέξη της χιλιετίας “ρατσισμός”.

Όχι ρε παιδιά, δεν είναι ρατσισμός. Θα σας πώ εγώ τί είναι. Είναι η γελοία ανικανότητα του Δυτικού Πολιτισμού να νομοθετήσει σωστά για κάτι. Πρώτα κάνεις νόμιμη την παραγωγή και την πώληση καπνού, μετά βουτάς όλες τις φοράκλες γιατί σε καρασυμφέρει, και στο τέλος τους απαγορεύεις την κατανάλωση κιόλας γιατί είσαι τελείως μπαμπουίνος και κάτι πρέπει να κάνεις επιτέλους, μη σε πουν και οι ψηφοφόροι σου δολοφόνο εκ προμελέτης, ας σε πούν φασίστα ή καλό προστάτη, καλύτερα είναι.

Μαλάκα κράτος. Μαλάκα πολίτη.

Προς το Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας: δε θα ήταν καλύτερα τα μισά λεφτά να τα είχατε δώσει για να βοηθήσετε άτομα με ΧΑΠ που επιλέξατε ΤΥΧΑΙΑ και τα άλλα μισά για να διαφημίσετε το καλό που κάνατε; ρωτάω εγώ τώρα…
Όχι μάλλον ε; όχι ρε, τί λέω. Χίλιες φορές που τα πετάξατε για να παριστάνετε πως είμαστε στο Χόλυγουντ θανατικά πορωμένοι κατά του καπνίσματος… μωρέ καλά κάνω και σας λέω καρνάβαλους…

υστερόγραφο: for da record, είμαι καπνίστρια μα είμαι υπέρ της νομοθεσίας μιας και με ενοχλεί αφάνταστα να τρώω και να καπνίζουν λυσσαλέα δίπλα μου. Είμαι όπως και πολίτης αυτής της χώρας και δε μπορώ παρά να βγω και να πώ πόσο πολύ μαλακίζονται όλοι που δεν αφήνουν τον κάθε μαγαζάτορα να επιλέξει ελεύθερα αν τον συμφέρει να έχει μαγαζί καπνιστών ή μή καπνιστών…

Όταν κάτι σε αφήνει, το αφήνεις. Το ίδιο πιθανότατα σκέφτεται με κάποιον θαυμαστό τρόπο και ο εγκέφαλός μας και μας αφήνει αν τον αφήσουμε. Επομένως, βρισκόμαστε μπροστά σε μία αρχή και το ερώτημα είναι αν αυτή η αρχή έχει κάποια εξαίρεση.

Η άποψη του περιπτερά μου επαυτού του θέματος παρουσιάζει ένα εξαιρετικό ενδιαφέρον. Ο περιπτεράς πιστεύει πως όταν κάτι σε αφήσει, είναι μαθηματικώς βέβαιο πως θα το αφήσεις κι εσύ. Και εξηγείται αναλύοντας τις ανθρώπινες σχέσεις:

“Αν κάποιος σε παρατήσει, και μετά σε δεχτεί πίσω, τότε το μόνο σίγουρο είναι πως μετά από λίγο καιρό, θα τον παρατήσεις εσύ αυτόν τον κάποιον και δε θα τον δεχτείς ποτέ πίσω”

Υπάρχει άραγε εξαίρεση σε αυτήν την αρχή;

Το σκέφτηκα αρκετά καλά πριν απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Όχι. Δεν υπάρχει. Νόμιζα για λίγο πως υπήρξε, αλλά η αλήθεια είναι πως όταν κάτι σε αφήνει μονίμως, κι εσύ επιμένεις, κάποια στιγμή κουράζεσαι να επιμένεις σε αυτό το κάτι και το αφήνεις κι εσύ.

Το ερώτημα που εύλογα προκύπτει από αυτή τη διαπίστωση είναι στο αν όντως σε αφήνει αυτό το κάτι. Γιατί αν δε σε αφήνει, τότε δε βρισκόμαστε μπροστά στη συγκεκριμένη αρχή και συνεπώς δεν ψάχνουμε για εξαίρεση.

Πάραυτα, συμπεραίνω πως υπάρχει το “κράτα με να σε κρατώ να ανεβούμε το βουνό”, αλλά σίγουρα το αντίστοιχό του αντί-ρητό είναι το “άσε με να σε αφήσω να πάρουμε κατρακύλα το γκρεμό”.

Κι έτσι κι έγινε. Το αν βρισκόμαστε ή όχι μπροστά στη συγκεκριμένη αρχή είναι το ερώτημα. To αν έχει δίκιο ο περιπτεράς ή όχι μένει να δούμε. Προς το παρόν έχει δίκιο ο καργιόλης;

Στην παρούσα φάση της ζωής μου δε μπορώ παρά να ποστάρω Macbeth. Όπως μόνο εγώ τον διαβάζω και όπως μόνο εγώ τον κατανοώ:

And all our yesterdays have lighted fools
The way to dusty death. Out, out, brief candle!
Life’s but a walking shadow, a poor player
That struts and frets his hour upon the stage
And then is heard no more: it is a tale
Told by an idiot, full of sound and fury,
Signifying nothing.

Nothing nothing nothing nothing nothing nothing nothing nothing nothing nothing

p.s. είναι τρομακτικά όμορφοι οι ήχοι που συνέθεσε ο Shakespeare στο συγκεκριμένο απόσπασμα.

Image credit: Gallery

Νιώθω το απαλό σου άγγιγμα στον ώμο μου και στοργικά κουρνιάζω στη φρέσκια σου εικόνα. Η φωνή σου τώρα καλύπτει όλες τις άλλες και ηχεί γλυκά στο νου μου. “Βίοι παράλληλοι” σκέφτομαι και πλημμυρίζω από χαρά και ζεστή οικειότητα.

Δύο στιγμές μονάχα αρκούν για να αλλάξει όλη σου η ζωή.

Η μία, το φιλί του χωρισμού.

Η άλλη, το δειλά απαλό άγγιγμα του βλαστού του έρωτα.

Αυτό θα πει δικαίωση.

Η ζωή κάνει κύκλους. Συνέχεια, ακούραστα, ανελέητα.

Κάνει κύκλους.
Και τα μωρά γίνονται γονείς.
Και οι γονείς γίνονται μωρά.
Και το μόνο που δεν αλλάζει ποτέ είναι η αγάπη.

Αυτή είναι η ισορροπία του σύμπαντος.

Copyright notice

χαχαχαχα

Ομολογουμένως έχω πιάσει αρκετές φορές τον εαυτό μου να εκδικείται ανθρώπους με αυτόν τον παιδιάστικο και γελοίο τρόπο. Πάραυτα, για κάποιο λόγο το να μπλοκάρεις κάποιον από την buddy list σου έχει φοβερή επίπτωση στην ψυχολογία αυτού του κάποιου.

Δεν ξέρω αν με εμπνέεις. Ξέρω ότι σήμερα ήταν από τις λίγες μέρες που άνοιξα τα μάτια μου και αντίκρυσα με αισιοδοξία αυτόν τον κόσμο.

Εργατική πρωτομαγιά σήμερα για όλους εκτός από τους Άγγλους που είναι καράμαγκες και την έχουν πάντα την ερχόμενη Δευτέρα. Για να μη χάνουν το τριήμερο. Να κάτι ενδιαφέρον να ψηφίσουν οι καρνάβαλοι στο Κοινοβούλιο. Ακούτε ρε καρναβαλίτος; μπορείτε να εξασφαλίσετε για την κωλάρα σας την άθλια ένα τριήμερο καθισιού το χρόνο. Καλά, εσείς κάθεστε συνέχεια θα μου πείτε, οπότε κι εγώ διορθώνω την προηγούμενη πρόταση και σας λέω ότι θα εξασφαλίσετε ένα καθόλα ΝΟΜΙΜΟ τριήμερο καθισιού το χρόνο.

Πόσο άχρηστοι μπορούμε να είμαστε για να το έχουν καταλάβει αυτό οι Άγγλοι και να το εφαρμόζουν ως “Bank Holiday” και να μην το έχουμε καταλάβει όλοι οι υπόλοιποι; πάλι καλά που πέφτει Παρασκευή φέτος. Κουφάλες καρναβαλίτος, έχετε έναν ολόκληρο χρόνο να αλλάξετε την ερχόμενη Πρωτομαγιά 2010 που δεν πέφτει Παρασκευή. Ααααχ τί καλά που σας τα φέρνει η ζωή παρόλο που είστε πανάθλιοι …

Τί άλλα; αν θα βγω να πιάσω το Μάη; τί είναι να τον πιάσω; πούτσα; όχι όχι, εγώ πήγα το προηγούμενο Σάββατο στο βουνό, περπάτησα, άραξα στον ήλιο, έκοψα λουλουδίτος και έπιασα μία εβδομάδα νωρίτερα το Μάη.
Τον έπιασα τον πούστη. Και γούσταρα.

Ακόμα εδώ είσαι κουφάλα αναγνώστη; πήγαινε να πιάσεις το Μάη ντε!
Α και πού σαι;

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

[Ο Απρίλιος 2009 είναι αφιερωμένος σε αυτό το σοννέτο και φυσικά στον Shakespeare. Γιατί; μα γιατί έτσι θέλω να το θυμάμαι, γι' αυτό :)]

Shakespeare, Sonnet 116, The 1609 Quatro Version

Let me not to the marriage of true mindes
Admit impediments, loue is not loue
Which alters when it alteration findes,
Or bends with the remouer to remoue.
O no, it is an euer fixed marke
That lookes on tempets and is neuer haken;
It is the tar to euery wandring barke,
Whoe worths vnknowne, although his higth be taken.
Lou’s not Times foole, though roie lips and cheeks
Within his bending ickles compae come,
Loue alters not with his breefe houres and weekes,
But beares it out euen to the edge of doome:
If this be error and vpon me proued,
I neuer writ, nor no man euer loued.

*a random analysis for those who are incapable of understanding poetry

** ο τύπος απλά τα σπάει. Η ανάλυση στην οποία σας παραπέμπω είναι αδύναμη (κατά την ταπεινή μου άποψη) μα όποιος έχει φαντασία και ευαίσθητη ψυχή, δε θα δυσκολευτεί να διαβάσει ανάμεσα στις γραμμές και ανάμεσα στα σοννέτα αυτό που θέλει να μας πεί ο ποιητής. Hint: οι δύο τελευταίοι στίχοι είναι μακράν όλο το ζουμί. Διαβάστε το προσεκτικά και σκεφτείτε το πολύ καλά.